Ik had veel trucjes om het te verbergen.

Als ik ergens iets moest schrijven, had ik altijd een smoesje klaar.
Ik was mijn bril vergeten, ik had geen tijd of ik zei dat ik een lelijk geschrift had.
De papieren die ik moest invullen, nam ik mee naar huis.
Zogezegd om met mijn man te bespreken.

“Bij de kapper deed ik alsof ik tijdschriften las.
Maar ik keek alleen maar naar de prentjes.”

Ik had weinig zelfvertrouwen en ik schaamde me.
Ondertussen heb ik een lange weg afgelegd.
Ik werkte aan mijn Nederlands en leerde werken met de computer.
Ik voel me zekerder en daardoor ben ik opengebloeid.

Mijn goede raad?
Heb je moeite met lezen of schrijven?
Zet dan ook de stap. Je zal jezelf later dankbaar zijn.
Het is nooit te laat om te leren.